wersja kontrastowa
rozmiar tekstu
Dziś jest poniedziałek, 17 grudzień 2018 20:24:31
Jesteś tutaj: Aktualności >

Parów Cieleszyński

Dane Urzędu

Urząd Gminy w Pruszczu
ul. Główna 33
86 - 120 Pruszcz
tel.52 562 43 00
e-mail: pruszcz@pruszcz.pl

Punkt informacyjno-podawczy Tel. 52 562 43 05


Nr konta bankowego:
Bank Spółdzielczy w Pruszczu
33 8170 0008 0000 0550 2000 0010

Wydział Komunikacji Starostwa - pokój nr 4,  Tel. 52 5683 233

Godziny pracy Urzędu od 01.01.2015
poniedziałek     7:15 - 15:15
wtorek             7:15 - 17:00
środa               7:15 - 15:15
czwartek          7:15 - 15:15
piątek              7:15  - 13:30

więcej informacji

05 listopad 2018 08:36 Parów Cieleszyński

Parów Cieleszyński

Ścieżka dydaktyczna im. Kazimierza Łusiewicza utworzona została 14 grudnia 2003 r. w projektowanym rezerwacie Parów Cieleszyński, który ma chronić unikalne plejstoceńskie piaskowce- zlepieńce. Historia ich sięga 16 tys. lat. Powstały one w wyniku mikrokrystalicznej cementacji związanej z powolnym, długotrwałym procesem wytrącania się węglanu wapnia w postaci kalcytu kryptokrystalicznego. Ścieżka składa się z 7 punktów informacyjnych opisujących walory przyrodnicze i geomorfologiczne parowu, a jej długość wynosi ponad 2 km.

Punkt I
Dnem parowu płynie Struga Niewieścińska biorąca początek w Jeziorze Niewieścińskim. Wpływają do niej liczne źródła, wycieki i wysięki. Wzdłuż Strugi Niewieścińskiej rozciąga się stanowisko skrzypu zimowego. Wyższe partie zboczy parowu i wierzchowinę porasta kontynentalny bór mieszany Querco roboris-Pinetum, gdzie dominuje sosna zwyczajna i dąb szypułkowy. Zaznacza się też udział topoli osiki, brzozy brodawkowatej i leszczyny.

Punkt II
Struga Niewieścińska spływając z Wysoczyzny Świeckiej tworzy liczne zakola i meandry. Bystry ciek rzeki otacza łęg wiązowo-jesionowy Ficario-Ulmetum minoris. W drzewostanie lasu występują: jesion wyniosły, wiąz pospolity, dąb szypułkowy, olsza czarna, wiąz górski i szypułkowy oraz pojedyncze topole białe. W warstwie krzewów znamienny jest udział jeżyny popielicy i derenia świdwy. Szczególnie interesujący jest aspekt wiosenny zespołu z udziałem żółto kwitnącego ziarnopłonu wiosennego i śledziennicy skrętolistnej.

Punkt III
Obserwujemy tu z jednej strony niszę źródliskową, a z drugiej stanowisko, objętego ochroną prawną, bluszczu pospolitego. Pnie się on ku światłu po okazałych pniach topoli białe, by tam w koronie drzewa wydać kwiaty i owoce.

Punkt IV
Rozległą, pozbawioną drzew, niszę źródliskową porastają zbiorowiska turzyc. Szczególnie efektownym gatunkiem jest turzyca prosowa. Tworzy ona wysokie (do 1m) zwarte kępy o średnicy do 1,5 m. Turzycowiska mają znaczący udział w produkcji dużej ilości biomasy, co przyczynia się do budowania pokładów torfu. Na siedliskach tych wiosną licznie zakwita knieć błotna.

Znajduje się tu tablica „Stanowiska plejstoceńskich piaskowców- zlepieńców im. Zdzisława Erdmanna - zasłużonego prezesa LOP Oddziału Świecie.

Punkt V
Największy piaskowiec – zlepieniec im. Kazimierza Łusiewicza (wymiary: 13 m szerokości i 5 m wysokości).

Punkt VI 
Jest tu w odsłonięciu, drugie pod względem wielkości,  stanowisko piaskowca – zlepieńca. Występujące tu lasy grądowe porastają żyzne zbocza Parowu Cieleszyńskiego. Są to wielogatunkowe lasy lipowo-dębowo- grabowe z domieszką klonu jaworu licznych gatunków krzewów. Wśród nich najczęstszym jest leszczyna pospolita oraz wiciokrzew suchodrzew, czeremcha zwyczajna. Poza tym w runie występuje wiele gatunków bylin: zawilec gajowy, przylaszczka pospolita, szczawik zajęczy, gajowiec żółty, fiołek leśny, pierwiosnka lekarska, podagrycznik pospolity. Gatunki te kwitną wczesną wiosną tworząc kolorowy aspekt wiosenny, który zanika z chwilą, gdy na drzewach pojawiają się liście.

Punkt VII
Trzecie stanowisko piaskowców- zlepieńców, a niedaleko stąd wnikliwy obserwator może  dostrzec  pod konarami drzewa kolejne jego  odsłonięte z głęboką jamą.      
          

Parów Cieleszyński

„Cuda natury” - plejstoceńskie piaskowce – zlepieńce

Parów Cieleszyński jest jedną z najokazalszych tego typu form terenu po tej stronie Wisły. Posiada ponad 4 km długości i ok. 50 m głębokości. Na jego obszarze zaprojektowano geomorfologiczny rezerwat przyrody, który ma chronić unikalne plejstoceńskie piaskowce – zlepieńce powstałe 17 - 16 tys. lat temu, kiedy ustępował z tych ziem lodowiec skandynawski.  Powstały one w wyniku wysycenia piasków i żwirów węglanem wapnia. Występują tutaj w postaci pakietów skalnych wyłaniających się ze zboczy parowu i tworzą rzadko spotykane na Niżu Polskim formy jaskiniowe.

Parów Cieleszyński położony jest nieopodal Wisły, z dala od głównych szlaków komunikacyjnych i ośrodków przemysłowych. Jest to teren dziewiczy o czystym powietrzu i posiadający specyficzny mikroklimat. Występuje tu wiele roślin leczniczych, a Parów Cieleszyński wg naukowców może być nowym źródłem ich pozyskiwania. Różne gatunki z różnym stopniem pokrycia występują w poszczególnych partiach parowu. Na wierzchowinie parowu oraz na suchych zboczach, gdzie dostęp światła jest niczym nieograniczony, z dala od źródeł wody, najczęściej spotykanymi typami roślinności są suche łąki, murawy i suche zarośla. Dno parowu, mniej lub bardziej wcięte, stanowi koryto Strugi Niewieścińskiej, jej zakoli i meandrów, a także mniejszych strumieni i różnych wysięków i źródlisk. Wokół tych bardzo dobrze nawodnionych terenów występują głównie typy roślinności ziołorośla, wilgotne zarośla oraz wilgotne lasy. Suche łąki i murawy, znajdujące się w bliskim sąsiedztwie pól uprawnych oraz suchych zarośli, są narażone na zarastanie przez śliwę tarninę i głogi. Można przypuszczać, że za kilka lat niektóre murawy przekształcą się w suche zarośla. Zarastaniem nie są jeszcze zagrożone te łąki i murawy, które leżą wewnątrz parowu, na zboczach, bez otoczenia skupieniami śliwy tarniny. Mogą to być gatunki: podagrycznik pospolity Aegopodium podagraria, krwawnik pospolity Achillea millefolium, szałwia łąkowa Salvia pratensis, głóg jednoszyjkowy Crataegus monogyna, przytulia właściwa Galium verum, śliwa tarnina Prunus spinosa, pokrzywa zwyczajna Urtica dioica, bodziszek cuchnący Geranium robertianum i dziurawiec zwyczajny Hypericum perforatu.

Miejsce odpoczynku

Wracając z wędrówki możemy zatrzymać się w zadaszonym miejscu nazywanym „Ostoją”, by móc przy drewnianych stołach zjeść posiłek.

Krystyna Zbielska, KP

 

 

Wróć

Kalendarz imprez

Grudzień 2018
Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31

Filmy

Flesz 14-12-2018
Musisz zainstalowa Flash Player'a oraz włączyć obsługę JavaScript.